Ik ben niet van plan om jullie volledig op de hoogte te houden van mijn seksleven, maar na mijn laatste blog, vond ik dat ik het toch wel even moest melden: we hebben 'het' gedaan!

 

Details ga ik ook niet geven haha, maar de afgelopen weken zijn we steeds weer een stapje verder gegaan. Eerst was het vooral heel veel zoenen en een beetje strelen, waarbij bepaalde lichaamsdelen gewoon nog volledig ontweken werden. Het heel veel zoenen is ook gebleven, maar het beetje strelen is steeds verder gegaan. In mijn vorige blog had ik ook al geschreven dat het stelen toen al wat verder was gegaan en dat ik het toen niet wilde door de negatieve gevoelens die ik er bij had.

 

Gelukkig is Thomas heel lief en heel geduldig en ik vertrouw hem ook volledig, dus zijn we heel rustig verder gegaan, waarbij hij wachtte tot ik er ook klaar voor zou zijn. Ik begon er steeds meer naar te verlangen, maar verlangde er vooral ook naar om die dingen bij hem te doen en toen ik vorige week dinsdag avond bij hem was ben ik hem helemaal gaan uitkleden en hem gaan strelen en 'kussen' waar we dat dus nog niet deden. Wat er met mij gebeurde weet ik eigenlijk ook niet, maar de negatieve gevoelens werden denk ik gewoon overspoeld door het verlangen dit met hem te doen. Alsof er een stemmetje in mijn hoofd zei dat ik het moest doen en toen heb ik hem voor het eerst met mijn handen en mijn mond klaargemaakt. Ik had dus nog nooit zo direct meegemaakt dat iemand (behalve ikzelf) klaarkwam, maar blijkbaar deed ik het wel goed, want het was heel heftig voor Thomas en eigenlijk was het ook heel heftig voor mij, want toen hij klaarkwam door mij voelde ik mij ook geweldig.

 

Voor Thomas was dat ook een teken dat het blijkbaar wel goed was, want daarna heeft hij ook mij met zijn handen en zijn mond laten klaarkomen en het was geweldig. Om heel eerlijk te zijn was dat nog geweldiger eigenlijk dan hem te laten klaarkomen hahaha. Misschien is seks wel niet het belangrijkste dat er is, maar toen we daarna heerlijk in elkaars armen lagen voelde ik mij beter dan dat ik mij ooit eerder had gevoeld en ik baalde echt heel erg dat ik daarna naar huis moest omdat ik thuis had gezegd dat ik gewoon thuis zou slapen.

 

Daarna hebben Thomas en ik vorig weekend weer samen doorgebracht en zijn we zeg maar doorgegaan waar we die dinsdag waren gebleven, maar er was nog 1 ding dat ik wilde. Het laatste stapje zeg maar. Alleen gebeurde dat vorig weekend nog niet. Gewoon om de dood eenvoudige reden dat ik het niet durfde. Ik durfde hem niet te vragen 'het' te doen. Ik heb wel een paar keer op het punt gestaan het te vragen, maar om wat voor reden dan ook kwamen de woorden niet. En Thomas deed het ook niet. Pas toen hij mij zondag avond weer naar huis bracht zei ik dus tegen hem dat ik eigenlijk het hele weekend hem had willen vragen 'het' dus te doen. Hij zei toen dat hij dat ook graag wilde, maar dat hij mij niet onder druk wilde zetten, maar dat als ik het echt wilde, we het dan dit weekend wel zouden doen.

 

De hele week liep ik dus al er aan te denken en de afgelopen week was het heel moeilijk om mij te concentreren op de normale dingen, want ik kon alleen maar denken aan Thomas. Aan wat we hadden gegaan dat vorige weekend, maar dus ook aan wat we zouden gaan doen dit weekend. Ik wist nu ook wel zeker dat ik er klaar voor was. Er over fantaseren deed ik al heel lang, maar nu zou het dan ook echt gaan gebeuren en ik verlangde er nu meer dan ooit naar.

 

Gisteren middag ben ik uit school met de trein en tram naar Thomas toegegaan. Hij was nog niet thuis, maar ik heb een sleutel gekregen dus ik kon gewoon naar binnen. Ik heb nog even geprobeerd wat te leren, maar dat lukte niet. Om half zeven kwam Thomas 'eindelijk' thuis en zijn we gaan eten. Na het eten zijn we samen gaan douchen en een beetje vrijen onder de douche en ik werd echt heel erg opgewonden. Toen fluisterde ik in zijn oor dat ik 'het' wilde doen. We hebben ons toen afgedroogd en zijn in bed gekropen. In bed vertelde ik hem dat ik naar hem verlangde en dus dat ik hem echt wilde en toen hebben we 'het' gedaan ...

 

Mijn eerste keer. Het was geweldig. Het was heerlijk. Ik voel mij nu heerlijk, maar vooral het allerbelangrijkste: het was met de allerliefste jongen die ik ken en ik kan mij niet bedenken dat er een beter iemand bestaat waarmee ik mijn eerste keer had willen delen. Hij maakt van mij de gelukkigste jongen die er op deze wereld rondloopt.

Vanmiddag was ik bij Thomas. Ik had hem de hele week dus niet gezien en ik was blij dat ik hij hem was, want ik had hem gemist. Ik voelde me heerlijk en alles was dus goed.

 

We zijn nog even naar buiten geweest, want het was best wel lekker weer en toen we weer terugkwam belandde we al vrij snel op het bed. Opzich was dat nog niet zo raar, want dat gebeurd steeds wel. We zoenden elkaar en streelden elkaar, maar nu ineens ging hij toch wat verder. Ik ga dat verder niet opschrijven, maar het was dus de eerste keer dat hij dat deed en ik weet niet waarom, maar ik raakte in paniek. Of nou ja niet in paniek, maar ik werd heel zenuwachtig en het voelde aan de ene kant wel heel erg lekker, maar in mijn hoofd ging het verkeerd. In mijn hoofd voelde het verkeerd, want in mijn hoofd zei een stemmetje dat het fout was en dat het niet mocht ...

 

Voor alle duidelijkheid, Thomas is gestopt toen hij het merkte en heeft mij geknuffeld en getroost (ik wil niet janken bij hem) en daarna hebben we gepraat, maar het rot gevoel blijft.

Het is ff een tijdje stil geweest op mijn blog, maar ik heb het druk. Ik moet dit jaar wel nog even slagen voor mijn examen namelijk en daarvoor moet ik natuurlijk weer leren en daarom kwam het er even niet van om hier te schrijven.

 

Het gaat goed met Thomas en mij. Ik ben vorig weekend weer bij hem geweest en het voelt echt gewoon goed. Het is misschien raar, omdat we elkaar nog maar net kennen, maar toch voelt het gewoon goed. Ook zijn we wel erg verschillend in sommige dingen. Ik ben dus gelovig, maar Thomas dus helemaal niet en aan de ene kant vind ik dat jammer, maar aan de andere kant maakt het mij ook niet zoveel uit. We hebben het afgelopen weekend wel over het geloof en over God gepraat, maar ik ben nu eenmaal niet het type om anderen van 'het ware geloof' te overtuigen en hij wijst mijn geloof ook niet af dus dat gaat best wel samen. Verder is hij 29 en ik ben 18 dus dat is natuurlijk best wel een groot verschil, maar als we samen zijn merken we daar helemaal niks van. Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik 11 jaar jonger ben. We houden van heel veel dezelfde dingen en natuurlijk leeft Thomas anders dan ik. Hij heeft een eigen huis en hij werkt en ik woon bij mijn ouders thuis en ga nog naar school, maar als we dus samen zijn, dan 'leven' we voor even op dezelfde manier.

 

Waar we niet heel erg verschillend in zijn is denk ik in persoonlijkheid. We zijn allebei geen mensen die erg willen opvallen en allebei houden we best wel van uitgaan en drukte en zo, maar ook vinden we het allebei soms juist prettig om alleen te zijn, al doen we het alleen zijn nu het liefste samen. Dan is het natuurlijk niet meer alleen zijn, maar ik bedoel eigenlijk dat als ik bij hem ben, zoals vorig weekend, dan hoeven we ook niet constant elkaars aandacht. Ik moest nog wat leren van school en ben aan de eettafel gaan zitten werken, terwijl hij op de bank lag te lezen. Dat vond ik erg fijn, want het voelde alsof we gewoon al helemaal met elkaar leefden.

 

Dit weekend ga ik niet uit en ga ik ook niet bij hem slapen maar ik ga morgenmiddag nog wel even naar hem toe want ik heb hem de rest van de week nog niet gezien (ik heb het zelfs te druk voor hem) en ik mis hem.

 

Ik ben in de afgelopen weken ook niet meer bij nieuwe mensen uit de kast gekomen. Wel heb ik sinds mijn zus het weet veel meer contact met haar. Ineens bellen we elkaar veel meer en woensdag was ze even thuis (ze woont eigenlijk op kamers) en toen we naar bed gingen kwam ze 'nog even' bij me en kroop ze bij mij in bed (awkward, want ik slaap in mijn blootje, maar ze deed net alsof ze het niet doorhad hahaha) en hebben we nog uren liggen praten en uiteindelijk is ze bij mij in slaap gevallen. Dat was nog nooit gebeurd en ik vond het wel heel fijn om met haar armen om mij heen in slaap te vallen.

 

Ik heb mijn oudste broer nog niet gesproken. Het is erg dubbel want aan de ene kant zou ik het liefste zo snel mogelijk uit de kast komen, maar aan de andere kant durf ik het nog steeds niet. Ik baal er wel van dat ik niet gewoon thuis kan vertellen wat ik doe en dat ik een vriend heb. Eigenlijk baal ik er van om niet te kunnen vertellen wie ik echt ben, maar ik durf het gewoon nog niet.

 

Ik heb van GTO deze award gekregen. Ik zag dat vandaag pas, maar ik vind het heel erg lief van hem. Marcel dank je wel en je krijgt van mij een dikke zoen (omdat ik weet dat jij het niet erg vindt als je een zoen krijgt van een jongen).

 

Nu mag ik deze award weer doorgeven, maar er zijn wel een paar regels:

 

*Je maakt een verwijzing naar de blog en/of persoon die je de Award heeft gegeven
*Geef vervolgens de Award door aan 3 tot 5 van je favoriete blogs en maak in je bericht een koppeling naar deze blogs
*Laat een berichtje achter op deze blogs dat ze een Award gewonnen hebben.
*En het is de bedoeling dat er vooral aandacht wordt gegeven aan beginnende of nog niet zo bekende blogs

 

Ik ga deze award doorgeven aan 2 nog redelijk nieuwe blogs, namelijk:

 

- Inmybrains; een nog best wel nieuwe blog die niet door heel veel mensen gelezen wordt, maar ik vind het altijd wel leuk om te lezen. Ook vind ik haar reacties op mij (of anderen) vaak erg lief en volgens mij zou ik echt uren met haar gewoon heel leuk kunnen kletsen;

- Isthatallthereis; Sophia blogt ook nog niet zolang en ze schrijft over de dingen die haar bezig houden en over afvallen en ik ben het niet altijd eens met haar hoe ze dat wil doen, maar dat maakt niet uit want volgens mij is Sophia heel erg lief en ik zou haar best wel een keer willen knuffelen eigenlijk.

 

Ik ga deze award stiekem ook lekker doorgeven aan 2 blogs die niet zo nieuw zijn maar ik doe het toch omdat het kan:

 

- Autigirl; omdat het een heel mooi blog is en Auti schrijft erg mooi en ze maakt ook mooie foto's. Ze schrijft over de dingen waar ze mee bezig is en over haar problemen, maar ook over allerlei leuke dingen en als ik haar blog lees, voel ik altijd met haar mee. Eigenlijk moest ik meteen aan Autigirl denken toen ik ging denken aan wie ik een award ging geven. Auti is lief;

- Schaapinwolfskleren; Sanne is mooi (als mens dus want ik weet niet hoe ze eruit ziet, maar stiekem denk ik dat ze ook mooi is als uiterlijk maar dat slaat nergens op en doet er ook verder helemaal niet toe) en daarom krijgt ze van mij deze award. Ook krijgt ze hem omdat ze van Skunk Anansie houdt en ook omdat ik soms een beetje jaloers ben op haar, maar ze krijgt deze award vooral van mij omdat ik haar echt heel erg lief vind en ik bij Liebster Blog aan haar moet denken.

 

En nu ik deze 4 gekozen heb bedenk ik mij dat ik er nog maar 1 mag geven, maar ik weet niet zo goed aan wie, want eigenlijk zijn er wel meer bloggers die die laatste award horen te krijgen. Bijvoorbeeld Noële (daar zou ik denk ik heel erg mee kunnen lachen) of Marjan (omdat ze stiekem soms een beetje gek is volgens mij) of Anaïs (heel mooi blog) maar ook denk ik aan Effi (omdat ik haar blogs niet kan lezen zonder soms ook tranen in mijn ogen te krijgen zo mooi) of Mizz-D (ze kan maar 1x in de 4 jaar haar verjaardag vieren) en Perguson (omdat ze stiekem meeleest), dus geef ik die laatste award aan niemand en eigenlijk ook aan iedereen, behalve aan dramaqueen, omdat ze nog steeds geen schoenenlog heeft geschreven hahaha (grapje hoor lieve DQ).

 

En eigenlijk vind ik dat Marcel de award wel 2x verdiend, maar dat zal wel niet mogen.

Vanavond belde mijn zus. Dat was raar want ze belt mij eigenlijk nooit zomaar op. Ze belde mij dus op mijn mobiel. Ze vroeg aan mij waar ik was en ik zei dat ik zat te leren op mijn kamer. Ze vroeg toen of ik alleen was, dus ik merkte wel dat er iets aan de hand was. Ik heb nooit zomaar contact met mijn zus, behalve als ze een probleem heeft. Dan neemt ze mij wel in vertrouwen. Dus ik dacht dat er wat met haar was en zei dat ik alleen was. Toen vroeg ze ineens "ben jij homo?".

 

Ik voelde het bloed uit mijn hoofd wegzakken van schrik en kreeg het koud en warm tegelijk. Ik gaf niet meteen antwoord en stotterde maar wat en vroeg toen aan haar waarom ze dat vroeg. Ze zei toen dat als het zo was ik haar wel in vertrouwen kon nemen en ze niks zou verder vertellen, maar dat ze het moest weten en dus vroeg ze weer "ben je het?". Ik wist gewoon dat als ik het zou ontkennen, dat er dan iets zou zijn waardoor zij zou weten dat ik loog. Dus na nog wat stilte aan de telefoon heb ik ja gezegd. En toen was het aan de andere kant ook stil.

 

Het eerste wat mijn zus daarna vroeg was of ik het zeker wist en ik zei weer ja en toen volgden er een paar, laat ik het netjes zeggen, krachttermen, maar toen vroeg ze ineens hoe het met mij was en hoe het ging en hoe ik mij voelde. Al die dingen vroeg ze dus in één keer. Ik zei dat het wel ging en dat ik mij er nu steeds beter bij voelde, maar wilde nu toch wel weten, hoe zij er ineens bij was gekomen mij het te vragen, want als zij het kon weten, wie konden het dan nog meer weten. Toen vertelde ze dat ze mij zaterdag had gezien in de bioscoop met Thomas. Wij kwamen de trap af terwijl zij met haar vriend stond te wachten bij een andere zaal. We liepen hand in hand en ik had Thomas een zoen op zijn mond gegeven. Dat had ze dus gezien.

 

Ik was even helemaal stil, want het drong nu het tot mij door dat als zij mij had gezien, er dus ook andere mensen konden zijn die het hadden gezien. Ook al waren Thomas en ik in een stad waar ik verder niemand ken, behalve dus dat mijn zus daar studeert en zo zijn er ook nog wel andere mensen die mij kennen die mij daar kunnen tegenkomen. Ik vroeg haar of ze het erg vindt en toen was het even stil. Na een korte aarzeling zei ze dat ze het niet erg vindt en dat als ik gelukkig ben, dat voor haar veel belangrijker is, hoewel ze er ook bij zei dat zij het liever anders had gezien, maar toen zei ze ook meteen sorry. Ik zei toen dat ik dat wel begreep, omdat ik zelf ook heel vaak het gevoel had gehad dat ik het liever niet was. Ze vroeg of ik dat nu niet meer voelde en toen moest ik even nadenken en toen zei ik dat ik door Thomas nu wel het gevoel heb dat ik gelukkig kan zijn als homo. En toen was het geloof ik wel goed, want daarna begon ze te vragen naar Thomas en ze zei dat het een mooie jongen was (waardoor ik mij heel erg trots voelde) en daarna wilde ze natuurlijk weten hoelang ik het al weet en of ik al eerder een vriend heb gehad en al die dingen.

 

Hoewel ik dus eerst heel erg geschrokken was van haar vraag en ik mij heel erg 'betrapt' voelde vond ik haar reactie wel erg fijn. Ik merkte wel aan haar dat het haar moeite kost om het te accepteren, maar dat is ook niet zo gek. Zij heeft dezelfde opvoeding gehad als ik en wij zijn nu eenmaal opgevoed met de gedachte dat homoseksualiteit verkeerd is. Ik voelde ook dat ze het gewoon wil accepteren, omdat ik haar broertje ben en omdat ze best wel van mij houd en dat zei ze ook. Daarna vroeg ze hoe ik het aan onze ouders zou gaan vertellen en ik heb toen gezegd dat ik dat nog niet wist en dat ik het heel moeilijk vind, omdat ik aan de ene kant het heel rot vind dat ik moet liegen, maar dat ik aan de andere kant weet dat ik ze er heel erg mee ga kwetsen en dat ook niet wil. Ze vertelde dat ze zich dat goed kon voorstellen en ze bood mij aan dat als ik het zou gaan vertellen, ze er dan wel bij wilde zijn om mij te steunen. Daarna gaf ze mij de tip om er eerst met onze oudste broer over te gaan praten, omdat hij veel vrijer in zijn geloof is, maar wel het respect heeft van onze ouders. Volgens mijn zus, zal hij het zonder meer accepteren dat ik homo ben en mij dan ook graag helpen om het mijn ouders te vertellen. Daar had ik zelf nog niet aan gedacht, maar ik vind het wel een goed idee, dus daar ga ik nu maar over nadenken.

 

Wat ik ook nog erg lief vond van mijn zus, was dat ze mij en Thomas uitnodigde een keer te komen eten bij haar. Ze woont op kamers in de stad en ze bood zelfs aan dat als Thomas en ik een keer samen wilde zijn we ook haar kamer mochten gebruiken. Ik heb toen vertelt dat Thomas zelf een huis heeft in de stad, dus dat het niet nodig was, maar dat ik het wel erg leuk vond om een keer samen met hem te komen eten, dus dat gaan we binnenkort een keer doen. Ik heb het Thomas al vertelt en hij vindt het ook een leuk idee.  

 

Eigenlijk ben ik nu wel heel erg opgelucht dat mijn zus het weet en vooral ook dat ze zo reageerde. Het geheim is nu weer iets minder groot geworden en ze is blij voor mij. Wel merk ik toch aan haar dat het haar moeite kost en dat bevestigd mij weer in de gedachte dat mijn ouders het er erg moeilijk mee gaan krijgen, aangezien mijn zus lang niet zo 'radicaal' is in haar geloof, vergeleken met mijn ouders. Maar de eerste stap in de familie is dus ook gezet, als was het allemaal dan niet zo gepland.

Er is een teken. Thomas en ik horen gewoon bij elkaar, want zaterdag kwam ik dus bij hem thuis en dat was dan wel niet de eerste keer, maar toen we de straat inreden zag ik het straatnaambordje en … hij woont in een straat met mijn naam (ik heet dus niet echt brian, maar zogezegd woont hij dus in Briansstraat) hahaha. Nou ja dat is natuurlijk onzin, maar ik vond het erg grappig om te zien en ik vroeg dus aan hem of hem dat nog niet was opgevallen en toen zei hij dat hij daarom voor mij had gekozen. Dus ik vroeg meteen of dat niet was omdat ik zo knap en lief ben en toen zei hij nee, dus heb ik hem geslagen :).

 

Maar goed, dat was gewoon grappig. We zijn zaterdagavond uit eten geweest met z’n tweetjes en daarna naar de bioscoop gegaan. Na de film zijn we gaan wandelen in de stad en nog wat gedronken in een kroegje. Niet te klef, want het was een gewoon café, maar het was wel gewoon leuk. Daarna zijn we weer naar zijn huis gegaan, want ik zou dus bij hem blijven slapen. Ik had tegen mijn ouders gezegd dat ik bij een vriend zou blijven slapen en dat was voor de rest wel goed.

 

Eigenlijk was ik best wel zenuwachtig toen we binnen kwamen bij Thomas, omdat ik eigenlijk niet zo goed wist wat er zou gaan gebeuren en of ik daar wel aan toe zou zijn. Maar ik merkte ook aan Thomas dat hij stil werd en zo. Ik wist niet wat ik moest doen en hij blijkbaar ook niet dus zijn we nog maar wat gaan drinken en hebben we in elkaars armen gelegen op de bank. En toen heb ik gezegd dat ik hem waanzinnig lief vind en dat ik dus ook echt heel erg verliefd ben op hem. Hij glimlachte naar mij en zei dat dat dan wederzijds is. Maar toen begon ik toch een beetje te stotteren en zo. Want … ik wilde dus nog geen seks, maar ik wist niet zo goed hoe ik dat moest zeggen maar toen heb ik gezegd dat ik wel dus ook het gevoel heb dat ik het wil maar dat ik liever nog even wil wachten daarmee (ik schrijf het nu dus heel vloeiend op maar in werkelijkheid was het meer stotteren dan praten). Thomas zei toen dat hij dat ook voelde en dat hij mij niet alleen maar lief en mooi vind maar dat hij mij ook erg opwindend vind (woww hahaha) maar dat hij ergens ook het gevoel heeft dat het misschien wel eens erg serieus zou kunnen zijn met mij (nog meer woowww) en dat hij dat niet wil gaan verpesten en toen gaf hij eerlijk toe dat hij zelf ook nog liever wachtte. Toch is het voor hem anders, want hij heeft een relatie gehad en ook al seks gehad en ik dus nog niet, maar toch wil hij ook nog wachten en dat voelde toch wel erg prettig.

 

Daarna zijn we dus naar bed gegaan en hebben we nog ruim een uur liggen zoenen, knuffelen en een beetje strelen en toen vond ik het toch wel erg moeilijk om mij in te houden maar het voelde zo ook heel erg vertrouwd en goed en dus zijn we uiteindelijk in slaap gevallen. Ik heb echt heerlijk geslapen en ik werd pas om 11 uur zo ongeveer wakker. Thomas sliep toen nog en even lag ik zo van huh waar ben ik eigenlijk en toen draaide ik mij om en zag ik hem liggen slapen en ik vond hem echt zo ontzettend mooi en voelde ik mij meer verliefd als dat ik me ooit eerder had gevoeld. Ik heb toen gewoon lekker naar hem liggen kijken alleen werd hij toen ook redelijk snel wakker wat eigenlijk ook wel weer fijn was. Toen zijn we uit bed gegaan en is Thomas een ontbijtje voor ons gaan maken en zijn we gezellig samen gaan ontbijten bij het raam. Jammer genoeg regende het want anders hadden we op het balkonnetje kunnen eten. Daarna zijn we samen gaan douchen (A) (naakt ziet hij er ook erg goed uit hoor hahaha) wat ook wel erg fijn was. De rest van de dag ben ik bij Thomas gebleven en het was gewoon heel erg fijn.

 

Pas aan het einde van de middag heeft Thomas mij naar huis gebracht en het was best wel vervelend om thuis te komen en niet te kunnen vertellen wat ik had gedaan en hoe heerlijk ik mij voelde. Mijn moeder vroeg natuurlijk wel hoe het was geweest en wat ik had gedaan en ik kon dat natuurlijk weer niet vertellen en dat geeft me echt een kut gevoel. Maar ik voel ook dat het nog niet zover is om het te vertellen. Ik ben er wel dichterbij gekomen, maar het lukt mij nog niet.

 

Best wel raar, want ik ben echt gelukkig nu, maar bijna niemand weet het …

Eigenlijk heb ik niet echt iets te melden, behalve dat ik vandaag Thomas weer heb gezien. Ik ben bij hem langs gegaan op zijn werk in zijn lunchpauze en we hebben hand in hand door het park gewandeld en afscheid genomen met een lange zoen en eigenlijk wil ik alleen maar zeggen:

 

Ik vind het heerlijk om verliefd te zijn <3

 

En zaterdag zie ik hem weer.

Deze titel kan nogal verkeerd opgevat worden bij een homo, dus eerst maar even zeggen dat ik er NIET mee bedoel te zeggen dat ik een queen ben hahaha. Ik ben dat juist helemaal niet.

 

Wat ik er wel mee bedoel is dit. Ik was gisteren aan het dansen met Thomas en toen kwam 'Don't stop me now' van Queen. En toen gingen we dat uit volle borst meezingen en ineens bedacht ik mij: woowww, zo voel ik mij nu dus. Vandaar dus 'feeling like Queen'.

 

Het begon al meteen met de tekst aan het begin van het liedje en eigenlijk daarna ook zo ongeveer alle tekst. Voor wie die tekst niet kent:

 

 

 

En Thomas is mijn supersonische man nu <3

Ik wist niet dat verliefd zijn zo leuk kon zijn. Ik ben eigenlijk nog maar 1x eerder verliefd geweest (en misschien was dat zelfs nog niet eens helemaal over) maar dat was eenzijdig. Nu ben ik verliefd en hij is ook terugverliefd en dat is echt veel leuker.

Vrijdagavond was ik bij hem. We zouden samen uit gaan maar we zijn niet gegaan. We hebben samen muziek geluisterd en veel gepraat, maar we hebben ook heerlijk liggen zoenen en knuffelen en het voelt allemaal geweldig en heerlijk en elke minuut voelt het beter.

 

Gisteren zijn we wel samen uit geweest en het voelde geweldig om samen met hem te zijn. We waren eerst samen gaan eten en daarna zijn we de het homocafé geweest. Daar kwamen we Claire en Jeroen ook tegen en die waren blij voor mij. Ik heb met Claire gedanst en natuurlijk ook heel veel met Thomas gedanst en het leek wel of de tijd veel sneller ging dan normaal. Aan het einde van de avond/nacht wilde ik eigenlijk niet naar huis. Het liefste was ik met Thomas meegegaan om bij hem te kunnen blijven, maar dat hebben we nog maar even niet gedaan. Wel heeft hij mij naar huis gebracht met de auto (wat een luxe, ik hoefde niet te fietsen), tenminste, bijna naar huis, want we zijn maar niet voor de deur van mijn huis gaan staan. Dat leek me nog even niet verstandig, want we hebben nog een hele tijd in de auto gezoend en geknuffeld totdat ik uiteindelijk toch maar ben uitgestapt en naar huis ben gegaan.

 

Toen ik in mijn bed lag, miste ik Thomas wel en voelde ik echt heel erg sterk dat ik nu er ook echt naar verlang om ook 'zo' bij hem te kunnen zijn. Nou ja, je snapt het denk ik wel. Maar daar wachten we toch nog maar even mee. Ook voelde ik nu voor het eerst echt heel sterk dat ik het aan mijn ouders wil gaan vertellen. Zoals gewoonlijk, kwam mijn moeder mij wakker maken voor het ontbijt (op zondagochtend ontbijten we altijd samen, wat wel eens zwaar is als ik uit ben geweest, maar het is nu eenmaal traditie). Aan het ontbijt vroeg mijn moeder natuurlijk of het leuk was geweest en waar ik was geweest en met wie. Ook dat is normaal en niet zo zeer omdat ze iets zou vermoeden. Ik vertelde dat ik met Claire en nog een paar uit was geweest. Wel denk ik dat mijn zusje iets begint te vermoeden, want zij ging vragen waar ik was geweest en dat ze zelf ook overal was geweest, maar mij niet had gezien. Wel had ze mij aan het begin van de avond gezien met Thomas, want ze vroeg wie 'die leuke jongen' was. Ik weet het niet zeker, maar het was de manier waarop ze het vroeg waardoor ik het gevoel kreeg dat ze iets begint te vermoeden. Daarna zijn mijn ouders en mijn zusje naar de kerk gegaan, maar ik ben niet meegegaan. Het voelt nu steeds meer dat ik daar niet meer thuis hoor en daarom ben ik niet gegaan. 

Maar verliefd zijn op deze manier is dus echt geweldig. Ik wist gewoon niet dat ik dit kon voelen. Ik wist niet eens dat het bestond. Dit is dus liefde! En nu weet ik het echt heel zeker: Ik ben homo. Ja, ik val op jongens. Of in ieder geval op 1 jongen. Ik val op Thomas en dat is een jongen. Net als ik. Ik ben ook een jongen. Wij zijn allebei jongens en wij zijn verliefd op elkaar. Dus zijn wij homo's en het is zo mooi, wat kan er dan nog verkeerd aan zijn?

Hallo iedereen: ik ben verliefd op een jongen en dat is geweldig. Ik ben homo en dat is helemaal niet erg!

Ik heb een geweldige dag gehad. Een tijdje terug schreef ik dat ik samen met een jongen op straat was uitgescholden en lastig gevallen. Die jongen was Thomas en sinds die keer heb ik hem een paar keer gezien en hebben we erg veel gebeld en gesmst en vandaag hadden we weer afgesproken.

Thomas kwam mij ophalen uit school en we zijn naar het strand gereden, want het was best lekker weer al was het ook koud. We hebben door de duinen gewandeld en toen gingen we naar de zee kijken en toen stond hij achter me met zijn armen om mij heen met zijn handen op mijn buik. Ik hield zijn handen vast en ik voelde me echt heel fijn en het was best koud maar ik voelde mij geweldig en heel warm. Na een tijdje zei ik een beetje zachtjes dat ik het erg fijn vind met hem, maar hij verstond het niet dus draaide ik mij om en zei het nog een keer. Toen stonden we vlak voor elkaar en Thomas zei dat hij het ook fijn vond en toen kuste hij mij <3 en die kus werd een zoen en toen een hele lange zoen en toen begon ik echt te zweven <3

Hij heeft mij niet gevraagd en ik durfde hem niet te vragen, maar eigenlijk denk ik nu wel dat ik een vriend heb <3 en hij is heel erg lief.